Twee duels gespeeld

De avond om in te lijsten

Zes dagen later was Oranje niet te herkennen, in de beste zin. Brian Brobbey had vijf minuten nodig om de ban te breken, en nog geen kwartier later stond hij er weer. Zijn tweede was meteen de honderdste WK-treffer van Oranje ooit, een mooi cijfer voor een spits die zijn moment pakte.

Daarna werd het een demonstratie. Cody Gakpo nam er twee voor zijn rekening, Anthony Elanga redde nog de eer voor Zweden, en Summerville zette diep in de wedstrijd de 5-1 op het bord. Bondscoach Koeman noemde het achteraf bijna een complete wedstrijd, en daar viel weinig op af te dingen.

Voor de poule: ruime winst, een doelpunt al binnen het kwartier, beide ploegen scoorden, geen rode kaart. En deze keer zat Gakpo wel bij de doelpuntenmakers, samen met Brobbey en Summerville.

De avond die als verlies voelde

Het begon zoals je hoopt. Virgil van Dijk kopte ons op voorsprong, Crysencio Summerville verdubbelde, en heel even leek de eerste WK-avond een formaliteit. Oranje knokte, Japan beet, en met een dubbele marge op het bord dachten we al aan de drie punten.

En toen kwam de slotfase. Japan kreeg de bal maar niet weg te krijgen, en uit een rommelig moment viel de aansluiting. Vlak daarna de domper: een bal die via het hoofd van Kamada onhoudbaar binnen ging, tot zijn eigen verbazing. 2-2. Een gelijkspel dat aanvoelde als een nederlaag, zeker toen bleek dat onze drie gele kaarten, tegen nul voor Japan, ons in de tussenstand net achter de Japanners zetten.

Voor de poule: een gelijkspel, beide ploegen scoorden, geen rode kaart, en Oranje pakte de meeste kaarten. En wie op Depay, Gakpo of Malen had gegokt als doelpuntenmaker keek ernaast, want het waren Van Dijk en Summerville die scoorden.